Waarom ons logo ons logo is …

10 Jaar geleden zocht ik een logo dat ons van alle clubs zou gaan onderscheiden, een symbool dat ons kenmerkt en de basis zou zijn voor een cultuur die we vanaf dan wilden opbouwen. Na enkele brainstorms was het duidelijk welke richting we uitwilden en wat centraal zou staan: een hand.  En wel om 4 redenen:

Een hand willen we uitreiken aan iedereen: jong en oud, met of zonder beperking: een inclusieve vereniging waar je graag deel van uitmaakt.

Een hand is een high 5, een symbool van gedeelde succes beleving die nu ook los van sport alomtegenwoordig is en positiviteit uitstraalt.

Een hand is een schouderklop die dient om aan te moedigen wanneer iemand het moeilijk heeft.

Maar de uitgestrekte hand is bij uitstek het symbool van helpende handen. Handen die nodig zijn om op en naast het terrein van een club een vereniging te maken.

 

En dat laatste werd afgelopen weekend nog maar eens bewezen. Na enkele mindere jaren sloegen we ze in elkaar voor ons jaarlijks basketrestaurant. Een club teert op events, niet alleen om financiële redenen maar het brengt ook de mensen bij elkaar. Het meest arbeidsintensieve event was ook nu weer een toonbeeld van samenwerking. Meer dan 50 (vijftig) mensen zijn met 100 helpende handen komen opdagen om het beste resultaat neer te zetten van de laatste jaren.

Namen noemen is altijd gevaarlijk omdat helpen nu eenmaal geen afweging of rangschikking behoeft. Het is geen wedstrijd die je wint maar een prestatie die geleverd wordt en vaak onopgemerkt blijft.

Toch wil ik er 2 noemen bij naam en ze zullen niemand verbazen.

Toen ik in de vorige eeuw nog bij BC Ternat terecht kwam als jeugdcoach leerde ik ze al snel kennen. Een geweldig koppel dat begaan was met basket en zich uit de naad werkte op alle activiteiten. Nochtans hadden ze geen kinderen of familie die basketbal speelden, iets wat veel helpende handen gewoonlijk aan een club verbindt. Sinds ik ze ken zijn een hoeksteen gebleven van wat we wilden uitbouwen: Francois & Christiane.

Ook dit weekend waren ze in de weer zoals vanouds en staan ze symbool voor onbaatzuchtigheid en dus zijn die 4 handen het ultieme voorbeeld van hulpvaardigheid bij onze club.

Als voorzitter kan ik enkel maar fier en dankbaar zijn dat ze dit nog steeds willen doen. En deze dankbaarheid strekt uiteraard verder dan hun 4 handen, maar over de honderden die onze vereniging rijk is. Want elk weekend worden ze uit de mouwen gestoken worden om onze leden toe te laten te sporten en plezier te beleven.

Bij deze wil ik dus IEDEREEN BEDANKEN die op gelijk welke manier dan ook HELPT. Jullie dragen en bepalen de ambities van onze club en hebben ons sinds 2008 al ver gebracht.

Op naar het volgende decennium !

Mark Bogaert