Francesca Thiede maakt moeilijke keuze
Hoewel ze de bal nog vlotjes door de ring krijgt, heeft Francesca Thiede haar basketbalschoenen voorlopig aan de haak gehangen. De studente geneeskunde wil zich voortaan focussen op haar scheidsrechterscarrière. “Coach Eline steunt me en heeft begrip voor mijn beslissing”, zegt ze.
Na zestien seizoenen stopt Francesca met basketballen. “Ik kwam tot het besef dat het allemaal wat veel werd, in combinatie met zijn studies. Ik was mijn schoolwerk wat aan het verwaarlozen, maar dat is natuurlijk niet de bedoeling. Spelen én fluiten was niet meer haalbaar en daarom heb ik gekozen om mijn focus te leggen op de arbitrage.”
Francesca kwam drie jaar geleden naar Asse-Ternat, na dertien seizoen bij de Rode Leeuwen. “Het is wel moeilijk om te stoppen. Wedstrijden spelen vind ik nog altijd leuk. Maar ik merkte dat ik mezelf moest motiveren om te gaan trainen. De keuze werd wel makkelijk nu we niet in landelijke, maar nog steeds in eerste provinciale spelen.”
“Vorig seizoen wilde ik absoluut naar landelijke promoveren, Nu hoeft het niet meer. Ik speel al zeven jaar in eerste provinciale. Hadden we dit jaar in landelijke gespeeld, had ik zeker geprobeerd om het seizoen uit te doen.”
Ondanks de aderlating voor de Dames A, reageerde ploeg positief op de beslissing van Francesca. “Iedereen vond het wel jammer, maar ze begrepen het ook”, blikt Francesca terug. “Ze beseffen dat ik niet meteen de makkelijkste studierichting heb gekozen. Ze hebben mij ook zeer duidelijk gemaakt dat ik nog mag terugkeren”, lacht ze.
“Ik was verrast door de reactie van coach Eline”, zegt Francesca. “Ik dacht dat ze vooral teleurgesteld ging zijn, maar ze accepteert en steunt mij in mijn keuze. Dat apprecieer ik heel hard. De deur is ook niet helemaal dicht. Ik sluit niet uit dat ik ooit nog ga basketballen, maar voorlopig geef ik de prioriteit aan het fluiten.”
Momenteel is Francesca aan de slag in eerste provinciale en tweede landelijke als scheidsrechter, maar de 21-jarige geneeskundestudent heeft ambities. “Mijn doel is TDM1”, zegt ze onomwonden.”
Ondanks dat ze stopt met spelen, is het niet meteen de bedoeling om meer wedstrijden te fluiten. “De concentratie zakt sowieso na twee wedstrijden. Mijn weekend zit ook nog steeds bomvol basketbal, maar tussendoor en vooral in de week heb ik nu meer tijd om te studeren.”
Naast haar eigen wedstrijden is Francesca ook vaak te zien bij de wedstrijden van haar vriend en mede BCAT’er Remko Walravens. “Thuis praten we constant over wedstrijdsituaties en beslissingen. We zitten ook in whatsappgroepen met andere scheidsrechters, waar we dan situaties analyseren en bespreken. Op die manier kan iedereen van elkaar leren. Soms fluiten Remko en ik ook samen, dat is echt wel fijn. Ook al komt bij soms calls in mijn poten halen!”, lacht ze.
Chris Verhaeghe
